Εμφύτευση αντλιών ενδοραχιαίας έγχυσης

Θεραπείες

Αντλίες για σπαστικότητα

Αντλίες για σπαστικότητα

Επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση της σπαστικότητας
Η σπαστικότητα επιπλέκει διάφορες νευρολογικές παθήσεις, όπως το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, τις κακώσεις του νωτιαίου μυελού, την εγκεφαλική παράλυση και τις εκφυλιστικές παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος (Σκληρυνση κατα πλάκας).

 

Η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση της σπαστικότητας στοχεύει στην μείωση του πόνου, την βελτίωση της κινητικότητας και της λειτουργικότητας, την μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων της φυσιοθεραπείας και τη σαφή βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Η θεραπεία της  σπαστικότητας είναι πολυπαραγοντική και αφορά σε συνδυασμό  φυσικοθεραπείας, φαρμακοθεραπείας, ενέσεων bottox και χειρουργικής παρέμβασης σε περιπτώσεις βαριάς γενικευμένης σπαστικότητας.

Χειρουργική εμφύτευση αντλίας συνεχούς ενδοραχιαίας έγχυσης Βακλοφαίνης


Έχει αποδειχθεί ότι η πιο αποτελεσματική από του στόματος χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της σπαστικότητας δεν διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αντιθέτως η απευθείας ενδοραχιαία χορήγηση υπερβαίνει αυτόν τον περιορισμό, μεταφέροντας τη φαρμακευτική ουσία απευθείας στο επιθυμητό σημείο δράσης.

Η κύρια περιοχή δέσμευσης της  Βακλοφαίνης (Baclofen) είναι συγκεκριμένοι υποδοχείς της σπονδυλικής στήλης. Καθώς το φάρμακο εγχύεται απευθείας στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό του υπαραχνοειδούς χώρου της σπονδυλικής στήλης, συνδυάζεται η επίτευξη του μέγιστου θεραπευτικού αποτελέσματος με τη μικρότερη δυνατή δόση και τις λιγότερες συστηματικές παρενέργειες. Η εφαρμογή της μεθόδου ενδείκνυται σε ασθενείς με φαρμακοανθεκτική σπαστικότητα σε άνω και κάτω άκρα και σε περιπτώσεις όπου η φαρμακοθεραπεία συνδέεται με υψηλό ποσοστό συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Η ενδοθηκική χορήγηση του φαρμάκου  βελτιώνει τον κλόνο, μειώνει τη συχνότητα των σπασμών και  αυξάνει το εύρος των κινήσεων, με αποτέλεσμα τη λειτουργική βελτίωση της κινητικότητας και την πρόληψη ανάπτυξης μόνιμων συγκάμψεων.

Σε ασθενείς οι οποίοι κρίνονται από τον θεράποντα ιατρό ως υποψήφιοι για αντιμετώπιση με αντλία βακλοφαίνης, χορηγείται αρχικά  μια δοκιμαστική δόση φαρμάκου μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης και με τον τρόπο αυτό αξιολογείται τόσο από τον ίδιο τον ασθενή, όσο και από τον θεράποντα ιατρό το θεραπευτικό αποτέλεσμα που αναμένεται να έχει η χειρουργική εμφύτευση της αντλίας.

 

H χειρουργική τεχνική περιλαμβάνει την εισαγωγή του καθετήρα έγχυσης στον υπαραχνοειδή χώρο μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης . Ο καθετήρας προωθείται ακτινοσκοπικά και το άκρο του καθετήρα ενώνεται με την αντλία χορήγησης του φαρμάκου, η οποία εμφυτεύεται υποδορίως στην πλάγια επιφάνεια της κοιλιακής χώρας.

Μετά την τοποθέτηση του μόνιμου συστήματος, οι αλλαγές στη δοσολογία του φαρμάκου και στον τρόπο χορήγησης πραγματοποιούνται από τον θεράποντα ιατρό εξωτερικά, μέσω προγραμματιστή.